Πρωινό ξύπνημα

Είναι η πρώτη φορά που πεθαίνω για κάτι γλυκό. Εχθές λέγανε για μία σοκολατερί όπου βρίσκεις τα πάντα φτιαγμένα με σοκολάτα. Άρχισα να φαντάζομαι τις καρέκλες να λιώνουν κάτω από τον πισινό μου την ώρα που δίνω μια δαγκωνιά και κόβω την γωνία του τραπεζιού, το πάτωμα να υποχωρεί και να πέφτω σε ένα καζάνι με σοκολάτα περιεκτικότητας ογδόντα τοις εκατό σε κακάο.
Η μέρα μου ξεκίνησε με την Σωτηρία Λεονάρδου να τραγουδάει καίγομαι-καίγομαι. Το γιουτιουμπ μετατρέπει κάθε πρωινή μουσική φαντασίωσή μου σε εικόνα. Το γαμημένο αρνήθηκε -ή απλά εγώ είμαι ηλίθια- να ανεβάσει τον Λάκη με τα ψηλά ρεβέρ να θέλει κάτι γλυκό στο μπλογκ.

Έξω η μέρα είναι τίγκα στον ήλιο. Το σπίτι είναι ολοφώτεινο. Καθόλου δε μου αρέσει αυτό. Ευτυχώς έχω βρει ανάγνωσμα να ταιριάζει με την διάθεση των ημερών. Η Σώτη Τριανταφύλλου, θέμα του μήνα και της αριστεράς, τα λέει, τα λέει, και διαφωνώ ή συμφωνώ, χαίρομαι που σε αυτή την χώρα δεν ζούνε μόνο δειλοί και ανθρωπάκια.